บทที่ 85 "..ชาตินี้ชาติไหนอย่าได้เจอกันเลย!”

พอได้ยินเสียงลูกบิดประตูดังขึ้น น้าแจ่มรีบสะกิดพลางชี้นิ้วชวนเธอจดจ้องไปที่ประตู หล่อนนิ่งเกร็งรอลุ้นตาโต

               “ป่ะ ไปกันคุณภัทรมาละ” น้าแจ่มลุกขึ้นหยิบกระเป๋าโดยไม่มองเพราะมั่นอกมั่นใจเหลือเกิน

               “ฉันเองจ้ะ แฮร่”

               “อ้าว ไอ้โมก นึกว่าใคร ทำไมไม่เคาะประตูก่อน เฮ่ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ